


 |
Stekelhuidigen zijn zeedieren
die al zeer lang bestaan, al ongeveer 590 miljoen jaar. In vroegere tijdperken waren er meer dan
30.000 soorten. Tegenwoordig is dat afgenomen tot 6.000 soorten.
De wetenschappelijke naam van
stekelhuidigen is Echinodermata. Dit is afgeleid van de Griekse woorden
echinos, wat egel betekent, en derma, wat huid betekent. Die naam is
heel logisch, want alle stekelhuidigen hebben een huid met knobbels of
stekels. Die hebben ze als bescherming van de kleine tere kieuwblaasjes
die op de huid liggen.
Ze leven op de bodem van de zee
en bewegen zich heel langzaam. Sommige zijn vastgegroeid, anderen
bewegen zich vrij in het water. Ze leven zowel in de buurt van de kust
als op grote diepten.
De grootte van stekelhuidigen
verschilt van 4 mm tot wel 2 meter.
Een ander kenmerk van
stekelhuidigen is dat ze symmetrisch zijn. Als larf zijn ze tweezijdig
symmetrisch. Volwassenen zijn veelzijdig(radiaal) symmetrisch.
Stekelhuidigen hebben een
endoskelet dat kalk bevat, net als de mens.
Ook al lijken de verschillende
soorten stekelhuidigen anders, ze hebben toch allemaal dezelfde
lichaamsbouw.
Stekelhuidigen eten veel
verschillende dingen, zoals koraaldiertjes en schelpdieren. Aan de
onderkant is de mond en aan de bovenkant een anale opening.
Stekelhuidigen kunnen zich heel
goed verdedigen. Ze kunnen gebruik maken van ‘wapens’ zoals
giftige stekels, kleefdraden en huidpanters. Als het nodig is kunnen ze
zelfs delen van hun lichaam afwerpen.
Stekelhuidigen planten zich ongeslachtelijk voort. De eieren worden
buiten het lichaam bevrucht. Er ontstaan eerst larven, die zich later
door middel van een metamorfose ontwikkelen.
Stekelhuidigen kun je onderverdelen in 4 groepen:
|